قلبهای ناآرام

زندگی یک آرزوی دور نیست

زندگی یک جست و جوی کور نیست

زیستن در پیله پروانه چیست

زندگی کن ، زندگی افسانه نیست

دریا صدایت می زند! گوش کن

هر چه نا پیدا صدایت می زند

جنگل خاموش می داند تو را

با صدایی سبز می خواند تو را

زیر باران آتشی در جان توست

قمری تنها در پی دستان توست

پیله پروانه از دنیا جداست

زندگی یک مقصد بی انتهاست

هیچ جایی انتهای راه نیست

این تمامش ماجرای زندگیست

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در جمعه 14 تیر1387 ساعت 11:34 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

يكي پرسيد اندوه تو از چيست؟

سبب ساز سكوت مبهمت ‘ كيست؟

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در دوشنبه 10 تیر1387 ساعت 11:21 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در شنبه 8 تیر1387 ساعت 1:4 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در سه شنبه 4 تیر1387 ساعت 2:46 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در دوشنبه 3 تیر1387 ساعت 2:44 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

هرشب به اين دل تنهام میگم :

۱/۲/۳...

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در شنبه 25 خرداد1387 ساعت 1:36 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

پروانه من در تاری اسیر است که عنکبوتش سیر است

نه یارای پرواز دارد

نه می تواند بمیرد

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در شنبه 25 خرداد1387 ساعت 0:0 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

روزی مردی، عقربی را دید که درون آب دست و پا می زند. او تصمیم گرفت عقرب را نجات دهد، اما عقرب انگشت او را نیش زد.

مرد باز هم سعی کرد تا عقرب را از آب بیرون بیاورد، اما عقرب بار دیگر او را نیش زد.

رهگذری او را دید و پرسید: برای چه عقربی را که نیش می زند، نجات می دهی؟
مرد پاسخ داد: این طبیعت عقرب است که نیش بزند ولی طبیعت من این است که عشق بورزم. چرا باید مانع عشق ورزیدن شوم فقط به این دلیل که عقرب طبیعتا نیش می زند؟

عشق ورزی را متوقف نساز. لطف و مهربانی خود را دریغ نکن، حتی اگر دیگران تو را بیازارند.

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در جمعه 24 خرداد1387 ساعت 11:55 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در سه شنبه 21 خرداد1387 ساعت 0:53 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

مرد و زن جوانی سوار بر موتور در دل شب می راندند. آنها عاشقانه یکدیگررا دوست داشتند...
زن جوان : یواشتر برو من می ترسم...
مرد جوان : نه، اینجوری بهتره ...
زن جوان : خواهش می کنم من خیلی می ترسم...
مرد جوان : خوب،اما اول باید بگی که منو دوست داری...؟
زن جوان : دوست دارم،حالا می شه یواشتر بری...؟
مرد جوان : منو محکم بگیر...
زن جوان : خوب حالا می شه یواشتر بری...؟
مرد جوان : باشه به شرط اینکه کلاه کاسکت منو برداری و روی سر خودت بذاری،
. آخه نمی تونم راحت برونم، اذیتم می کنه.....
روز بعد واقعه ای در روزنامه ثبت شده بود،
 برخورد موتورسیکلت با ساختمان حادثه آفرید .در این سانحه که به دلیل بریدن ترمزموتورسیکلت رخ داده ،
 یکی از دو سرنشین زنده مانده و دیگری درگذشت،
 مرد جوان که از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود ،پس بدون اینکه زن جوان را مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت را بر سر او گذاشت
و خواست تا برای آخرین بار دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند

نوشته شده توسط قلبهای ناآرام (الهه ایرانی) در سه شنبه 21 خرداد1387 ساعت 0:45 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت